نوشتند و روح القدس را نيز در آن اثبات نمودند ، امانت نامه اى كه نوشتند اين بود : » ايمان دارم بخداى يكتا : پدر ، مالك همه چيز ، آفريننده آسمانها و زمين و ديدنيها و ناديدنيها ، و بپروردگار مسيح پسر خدا كه پيش از روزگار زاييده شده است ، نورى است از نورى ، خداى حقى است [ از خداى حقى ] ، مولودى است كه مخلوق نيست بلكه از طبيعت پدر است ، هستى هر چيزى به او است ، براى ما بشر و براى نجات ما از آسمان فرود آمد و در روح القدس مجسم گرديد و از مريم دوشيزه به صورت بشر پديد آمد ، براى خاطر ما در زمان بلاطس نبطى بدار زده شد ، مرد و در ميان قبر دفن گرديد و پس از سه روز چنان كه در كتابها است بپاخاست و به آسمان بالا رفت و پهلوى راست پدرى كه پادشاهى او را فنايى نيست نشست . [ و نيز به روح القدس ] پروردگارى كه از پدر مشتق گشته و پيمبران در او سخن گفته‌اند ، و به يگانه بانوى پاكدامن كليسا و رسالت حواريان ، ايمان دارم به يك معموديت [ 1 ] بامرزش گناهان و برخاستن مردگان « [ 2 ] . آنگاه هر چه را بعد از اين گفته شود تحريم كردند و از قسطنطينيه پراكنده شدند . پس از او برادرزاده اش » تيدوسوس « كوچك و » والنطيانوس « [ 3 ] پادشاه شدند . اجتماع سوم نصرانيت در اين زمان بود كه دويست اسقف در افسوس فراهم شدند

--> [ 1 ] معموديه يعنى شستن كودك و جز او باب بنام پدر و پسر و روح القدس ، اول اسرار دين مسيحى و باب نصرانيت است ( المنجد ) . [ 2 ] تئودوز قبل از فوت خود ( 395 ) مملكت را بين دو پسرش آركاديوس و هنريوس تقسيم نمود ، من بعد دو دولت امپراطورى وجود داشت يكى در مشرق و ديگرى در مغرب ، اولى بيش از هزار سال تا تسخير قسطنطينيه بدست تركها باقى بود ( 1453 ) دومى در كمتر از يك قرن بواسطه فشار ژرمنها منقرض گشت ( 476 ) تاريخ رم ص 388 . [ 3 ] ابن اثير و مسعودى مىنويسند : پس از تدوس اكبر پسرش آرقاديوس سيزده سال پادشاهى كرد و پس از او تدوس اصغر پسر تدوس اكبر ، و اسمى از و النطيانوس نبرده‌اند ( التنبيه و الاشراف ص 127 ، كامل ج 1 ص 190 ) .